Hayat bazen insana ağır gelir. Yapılacak işler birikir, sorumluluklar üst üste gelir ve insanın içinden hiçbir şey yapmak gelmez. O anlarda “yarın başlarım” demek kolaydır. Ama gerçek şu ki yarın dediğimiz şey çoğu zaman gelmez. Günler geçer, alışkanlıklar yerleşir ve tembellik fark edilmeden karakterin bir parçası haline gelir. Oysa insan, harekete geçtiği kadar kendini bulur. Çalıştığı kadar özgüven kazanır. Bir şeyi başardığını gördükçe içindeki güç uyanır. Tembellik ise bunun tam tersini yapar. Erteledikçe insan kendine olan saygısını yavaş yavaş kaybeder. Çünkü içten içe bilir ki yapabilecekken yapmamıştır. Bu yüzden bir gün gerçekten karar vermek gerekir: Bir daha tembel olmak yok. Bu karar büyük sözlerle değil, küçük adımlarla başlar. Kimse bir sabah kalkıp bambaşka bir insana dönüşmez. Ama küçük disiplinler zamanla büyük değişimler oluşturur. Önce basit bir kural koymak gerekir: Yapılacak işi düşünmek yerine başlamak. Çünkü en zor kısım genelde ilk 5–10 dakikadır. İnsan başlayınca devamı çoğu zaman kendiliğinden gelir. “Sadece 10 dakika yapacağım” diyerek başlamak, zihni kandırmanın en etkili yollarından biridir.   Bir diğer önemli taktik, işleri küçültmektir. “Bugün her şeyi halledeceğim” demek insanı korkutur ve kaçırır. Ama “sadece bir sayfa okuyacağım”, “sadece 15 dakika çalışacağım” demek yapılabilir gelir. Küçük hedefler, büyük direnci kırar. Telefon ve dikkat dağıtan şeyler de tembelliğin en büyük dostudur. Çalışacağın zamanlarda onları gözünden uzak tutmak bile verimi ciddi şekilde artırır. Çünkü çoğu zaman tembel değilizdir; sadece dikkatimizi kaybediyoruzdur. Bir başka güçlü yöntem ise ortamı değiştirmektir. Sürekli yatakta, koltukta veya aynı yerde vakit geçiren biri otomatik olarak gevşer. Ama masaya oturmak, dik durmak, temiz bir alan oluşturmak bile zihne “şimdi çalışma zamanı” mesajı verir. En önemlisi de şu gerçeği kabul etmek gerekir: Disiplin, motivasyondan daha güvenilirdir. Her gün istekli olamazsın. Ama her gün küçük de olsa bir şey yaparsan, zamanla o istek kendiliğinden oluşur. Tembellik çoğu zaman yorgunluk değil, alışkanlıktır. Ve alışkanlıklar değiştirilebilir. Bugün 10 dakika, yarın 20 dakika… Derken bir bakmışsın ki artık kaçan değil, yapan biri olmuşsun. Belki mükemmel olmayacaksın. Belki bazı günler yine erteleyeceksin. Ama önemli olan her seferinde geri dönmek. Çünkü gerçek değişim, vazgeçmemekte gizlidir. Bugün kendine küçük bir söz ver: Az da olsa yapacağım. Çünkü insanı ileri götüren şey dev adımlar değil, her gün atılan küçük ama kararlı adımlardır.