​Bir Ruhun Diğerinde Kendini Bulması Mevlana ve Şems   ​Şems-i Tebrizi ve Mevlana’nın yollarının kesişmesi, tarihin en büyük "terbiye edici" karşılaşmalarından biridir. Mevlana, o güne kadar kitapların arasında, aklın ve bilginin güvenli limanlarında yaşayan bir alimdi.   Şems ise ona kitaplarını suya attıran, "bilmeyi" değil "yanmayı" ve "olmayı" öğreten o sarsıcı rüzgârdı.   ​Bir aile danışmanı olarak bu dostlukta gördüğüm en büyük ders "aynalık" kavramıdır. Şems, Mevlana’ya dışarıdan bir bilgi getirmedi; sadece Mevlana’nın içindeki o uçsuz buçaksız aşk denizini görmesi için ona ayna oldu.   Mevlana, Şems’te kendini, Şems ise Mevlana’da yansımasını buldu.   ​İlişkilerde "Şems" Olabilmek ​Aslında her evlilik ve her derin bağ, bir parça Mevlana ve Şems buluşmasıdır. Eşler birbirinin hayatına sadece eşlik etmek için değil, birbirini dönüştürmek için girer.   * ​Güvenli Alanı Terk Etmek: Mevlana, Şems ile tanışınca konfor alanından çıktı. İlişkilerde de gerçek büyüme, "ben böyleyim" demeyi bırakıp, partnerimizin bize tuttuğu aynada eksiklerimizle yüzleştiğimizde başlar.   * Hesapsız Teslimiyet: Şems’in o meşhur "hesapçılıkla yol alınmaz" uyarısı, Mevlana’ya olan o büyük güvenin ve teslimiyetin bir sonucudur.   Bir ilişkide "Ben ne alacağım?" hesabını bıraktığınızda, Şems ve Mevlana’nın o meşhur dostluğundaki gibi "biz" olmanın o muazzam genişliğine ulaşırsınız.   ​Mevlana, Şems’i kaybettikten sonra bile o yolun terbiyesinden geçmeye devam etti. Çünkü yol arkadaşlığı sadece fiziksel bir birliktelik değil, ruhun ruhu eğitmesidir. Tıpkı bir aile olmak gibi...   Bazen çatışarak, bazen susarak ama her zaman o yolda kalarak birbirimizi inşa ederiz. ​Uzman Sosyolog&Aile ve Evlilik Danışmanı Öznur Eker